F.oei!
Ik krijg net een nieuwsbrief van Bureau Taal. Die me een beetje irriteert.
Habanera
‘O, afgrond van geheim!
O, geheim van de afgrond!’
Een paar weken geleden een heb ik vriendin geholpen met het vertalen van een Russisch gedicht, ‘Habanera’ van Joeri Falik (1936-2009). Het koor Cappella Amsterdam zong dit als lied tijdens een concert met de Letse chef-koordirigent Sigvards Kļava.
Tot mijn verrassing trof ik het gehele gedicht met mijn naam eronder in het programmaboekje aan:
‘En van de bokalen malagawijn beginnen
De hoofdjes van de vrouwen en de chrysanten te tollen’.
Het Haganum in mijn hoofd
Vandaag, op Open Monumentendag, ben ik in mijn oude school geweest, het Gymnasium Haganum. Het historische pand wordt drastisch verbouwd.
Rita Reys: wie jazz wil zingen moet niet met pop beginnen
Rita Reys (wikimedia commons)
28 juli 2013 overleed Rita Reys, 88 jaar oud en nog altijd actief. Twee jaar ervoor interviewde ik haar voor de website van de gemeente Den Haag. Het is een van de bijzonderste gesprekken die ik deed:
Ze treedt inmiddels al 70 jaar op, maar aan stoppen denkt Rita Reys (1924) niet. Op 5 september zingt ze als vanouds in het Kurhaus. In gesprek met Europe’s First Lady of Jazz.
Gepubliceerd op http://www.denhaag.nl op 30 augustus 2011
De slak van Gunther von Hagens
En toen stond ik ineens toch op een slak. Een droog knappend geluid – dat was helemaal mis. Nu wil ik niet ontkennen dat ik in de tuin was om slakken te vangen.
Marije de Haan: op de grens van kunst en mode
Marije de Haan won de LICHTING 2010, de prijs voor het beste mode-eindexamen van Nederland. Ze maakte een spannende collectie, gebaseerd op oude crime scene-foto’s. ‘Ik ben altijd op zoek naar het surrealistische.’
Spanje en België op Den Haag Sculptuur 2010
Den Haag Sculptuur besteedt dit jaar aandacht aan beeldhouwers uit Spanje en België, de landen die dit jaar voorzitter van de Europese Unie zijn. Manolo Valdés interpreteert in zijn beelden vaak bestaande kunst. Kim De Ruysscher legt in Den Haag de vluchtige dingen van het leven vast in solide natuursteen.
(foto: Manolo Valdés bekijkt een van zijn beelden op het Lange Voorhout)
Stadshart
De stad is geplaveid met jou
Geen stap gezet of ik trap
Mijn herinnering op de staart
De huizen, statig, doen me omzien
Naar het vooruitblikken van toen
Dromen, waarin steeds
jouw schaduw waart.
(Gepubliceerd in project Dicht in de buurt van Dagblad Trouw
en in de bundel Dicht in de buurt – Zuid-Holland)
De gracht
De nachtelijke gracht
Is het platteland van de stad
Hier heerst de weidsheid
En de sneeuw valt er altijd nog even door
Als hij in de rest van de stad
Al door de voeten van het uitgaansvolk tot pulp is getrapt.
Op de stille gracht
Ruikt het naar doorrookte balken
Zoldering, prehistorisch houtvuur op de
Godverlaten hei.
Tot vergetelheid vergane vrienden
Keren weer als ijle vlokken
Onder gindse straatlantaren.
(Gepubliceerd in project Dicht in de buurt van Dagblad Trouw
en in de bundel Dicht in de buurt – Zuid-Holland)