Tagarchief: popmuziek

Naar de Rolling Stones? Niet doen! (CultuurPers)

De Rolling Stones spelen 30 september en 15 oktober weer in Nederland. NRC gaf vijf redenen om naar hun concerten te gaan. Ik ben al decennia een groot liefhebber; jarenlang verzamelde ik obscure opnamen, las ik boeken en stond ik voor dag en dauw in de rij voor kaarten. Nu ga ik niet meer. Vijf redenen om niet meer naar de Rolling Stones te gaan.

“Al hoeft het doorgesnoven niveau van weleer niet meer gehaald te worden, de fut is er nu definitief uit”

Lees verder op CultuurPers (betaald artikel via Blendle)

(foto Jim Pietryga, bron Wikimedia Commons)

Jubileummagazine Nieuwe Badkapel Scheveningen

De Nieuwe Badkapel in Scheveningen bestaat 100 jaar. Voor hun jubileummagazine ben ik het wonderbare landschap van kerkmuziek in Nederland ingedoken. Daarvoor heb ik mensen van verschillende kerken geïnterviewd, maar ook iemand die aan het Liedboek voor de kerken heeft meegewerkt. Voor mij nieuwe, maar verrassend interessante materie. Bestellen op www.nieuwebadkapel.nl!

Written, composed, produced and performed – I.M. Prince

Prince está muerte“, spreekt een vrouwenstem in een van de vele interludes op The Gold Experience. Ik ontdekte Prince pas in de jaren 90 via vriendinnetjes die dol op zijn muziek waren en al was hij volgens velen in zijn nadagen, dood was hij toen nog allerminst.

‘Written, composed, produced and performed by Prince’. Het prijkte op iedere plaat van de artiest, quasi-onopvallend, maar tegelijkertijd als ijdel blijk van zijn veelzijdig kunnen. Het was een frase die diepe indruk op me maakte en toen ik als muzikant voor mezelf begon, moest en zou ik mijn eerste plaat ook helemaal zelf maken zonder enige hulp van derden. Het resultaat haalde het uiteraard niet bij Prince.

Written

Tekstueel kon Prince alle kanten op. Onverbloemd geil (Head),  religieus (Anna Stesia), maatschappijkritisch (Sign O’The Times). Uit dat laatste nummer blijkt ook zijn vermogen om met weinig woorden hele werelden neer te zetten:

In France, a skinny man died of a big disease with a little name
By chance his girlfriend came across a needle and soon she did the same.

Of deze uit Sexy MF, waar lichamelijke en geestelijke liefde hand in hand gaan:

In a word or 2 – it’s u I wanna do
No not cha body, yo mind u fool

Voor die twee benaderingen van de liefde ontwierp hij zelfs een extra personage: hitsige Camille als tegenhanger van devote Prince. En al eiste hij altijd de plaats in het middelpunt op, enige zelfspot was hem ook niet vreemd, zoals hier in Bob George:

Prince? That skinny motherfucker with the high voice?

Composed

Funk was de basis van waaruit Prince vanaf 1978 platen maakte, funk was waarnaar hij de latere jaren terugkeerde. En natuurlijk is die trits aan superieure, vernieuwende albums uit de jaren 80 ongeëvenaard, niet door Prince zelf en niet door anderen. Maar Princes talent bleek vooral ook uit zijn diversiteit. Van catchy popliedjes (Raspberry Beret) tot pure funk (Controversy), van rock (Peach) tot gospel (The Ladder) en jazzy ballads (There is Lonely).

Produced

Prince schreef genoeg materiaal voor een hele reeks platen per jaar. Het blijft jammer dat hij daardoor in conflict kwam met zijn platenmaatschappij Warner. Hij had baat gehad bij meer gereguleerde pr. Nu zijn veel latere albums bij het grote publiek tussen wal en schip geraakt omdat ze alleen via internet werden uitgebracht, of juist principieel niet, of alleen als bijlage bij een krant, of…

En mag ik het even oneerbiedig zeggen? Als we naar het niveau van de platen kijken, was dat filter van maximaal één album per jaar misschien wel meer zegen dan vloek.

Performed

Op de platen speelde Prince vaak alle instrumenten zelf in, maar ik wil het hier hebben over zijn concerten. Want hoeveel popsterren zijn live een echte bandleider, zoals in de jazz? Wat ik het allermeest inspirerend vond is hoe Prince op het podium stond, stralend van plezier, een strakgedrilde band om zich heen. Nauwelijks setlist, gewoon spelen. Af en toe een kreet: “G!” om een toonsoort aan te geven, of “Bridge!” De band volgde hem naadloos.

En dan die medleys. Geboren uit de wens veel meer nummers te spelen dan zelfs in een urenlang concert paste, maar ook uit de wens om zijn eigen muziek telkens opnieuw uit te vinden. Michael Jackson zei ooit in een interview dat hij alles op alles zette om de muziek live precies zo te laten klinken als op de plaat, want daar hadden de fans “recht op”. Bij Prince wist je één ding zeker: het zou nooit zo klinken als op de plaat. Bij Prince klonk elk nummer live elke keer weer alsof hij het zojuist ter plekke had geschreven.

Vaarwel, sexy MF.

Foto’s door auteur: Prince in Gelredome, 2010

Hoe Jurassic-films de kunst beïnvloedden

Tweeëntwintig jaar na Jurassic Park komt donderdag 11 juni het vierde deel van de bekende dinosaurusfilms, Jurassic World, in de Nederlandse bioscopen. Natuurlijk hebben ook de kunsten wereldwijd inspiratie opgedaan uit de films, hun achterliggende gedachte en fascinerende techniek. Een bloemlezing.  > Lees verder op Cultuurpers

(foto MOMIX Botanica: Max Pucciariello)

2x Corbijn in Den Haag

In de zalen van het Gemeentemuseum Den Haag heeft Mark Rothko plaatsgemaakt voor fotograaf Anton Corbijn. Groter verschil lijkt bijna niet denkbaar, maar een tentoonstelling met veel popfoto’s past naadloos in de missie van het museum om 20e eeuwse avant-gardekunst te brengen, benadrukt directeur Benno Tempel.

Corbijn, die dit jaar zijn 60e verjaardag viert, wordt geëerd met een dubbeltentoonstelling. Behalve retrospectief ‘Hollands Deep’ in het Gemeentemuseum is er ook ‘1-2-3-4’, een overzicht van zijn popfoto’s in het aangrenzende Fotomuseum. Lees verder op www.cultureelpersbureau.nl.