Oranje doodskist

Ligt het aan mij of is de massahysterie rond het WK voetbal minder dan in andere jaren? Goed, terwijl ik dit tijdens de eerste Nederland-wedstrijd typ, posten vrienden foto’s van hun juichende kinderen op Facebook, maar over het algemeen lijkt men iets onverschilliger. Zo niet de uitvaartbloemist aan de Haagse Laan van Meerdervoort.

‘Momentum Florum’ heeft in zijn etalage een knaloranje doodskist neergezet, lapje kunstgras erop en een paar voetballen. Radio 538 heeft al even gebeld met de bloemist en de verklaring gekregen dat de bloemist graag meewerkt aan persoonlijke wensen in uitvaarten. Toch wekt het bij mij lugubere associaties.

Alsof die kist alvast klaarstaat voor een oranjefan die overlijdt in Brazilië en in de kleur van zijn geliefde elftal wordt begraven. Of je ziet even een visioen van een doodskist op de middenstip. André Hazes. Was niet eens een voetballer.

Het akeligste verhaal is natuurlijk dat vele straatkinderen in Rio de Janeiro door speciale politiecommando’s zijn vermoord om de stad ‘op te schonen’ voor het WK. Duizenden mensen zijn uit hun sloppenwijken verdreven, een Indianenreservaat is vernietigd. Net zoals bij de Olympische spelen in China en in Sotsji zijn de sportorganisaties opeens niet thuis als dit soort zaken ter sprake komt.

Oranjefans, gefeliciteerd met de 5-1 tegen Spanje. En als je denkt, goh, wat is Brazilië netjes en proper, leg dan even wat geld opzij voor een klein oranje doodskistje. Als eerbetoon aan wie bij voorbaat de verliezers van dit WK zijn.