Den Haag door de ogen van Hindoestaanse dansers

Campagnebeeld 'Door de ogen van mijn stad'
Campagnebeeld ‘Door de ogen van mijn stad’

20 jonge Hindoestaanse amateurdansers geven u hun kijk op Den Haag in het Korzo theater. In ‘Door de ogen van mijn stad’ laat de Haagse choreograaf Kalpana Raghuraman hen traditionele Indiase dansstijlen inzetten op een nieuwe manier.

  • Gepubliceerd op www.denhaag.nl op 16 mei 2011
  • Gepubliceerd in het programmaboek ‘Door de ogen van mijn stad’

Alle dansers zijn verbonden met Den Haag: doordat ze er wonen, een dansschool bezoeken of repeteren. In leeftijd variëren ze van 17 tot 36 jaar. Kalpana: ‘De meesten zijn gewend aan de klassieke Indiase dans in termen van “een dans doen” en bepaalde muziek die daarbij hoort. Nu geef ik ze opdrachten om met die bewegingen zelf iets te maken. Ik vraag ze bijvoorbeeld om in een typisch Bollywoodduet dingen aan te passen. We gebruiken ook andere muziek erbij. In de eerste repetitie heb ik gezegd: het is geen waardeoordeel, maar laat je achtergrond nu achter, kom hier met alleen je lichaam en je kunnen!’

Voor de pauze nemen de dansers het publiek mee door het hele gebouw van Korzo. We zien de dansers vanuit hun achtergrond, hun roots, hun thuis. Elke studio opent een andere wereld. ‘Sommige van de dansers leven thuis in Suriname, en als ze buiten komen staan ze ineens in Den Haag.’ In dit deel is veel inbreng voor de dansers zelf.

Wat maakt een stad leuk?

Het deel na de pauze speelt zich af in de grote zaal. De dansers staan nu met hun bagage als moderne mensen in het Haagse leven. ‘Wat doen ze met hun eigen achtergrond en met hun dansachtergrond in de maatschappij? Het geeft de verborgen potentie in de stad weer. Wat maakt de stad leuk? Wat maakt dat ik me er veilig voel? Welke dromen heb je er, waarom blijf je in een stad?’ In het tweede deel is Kalpana’s hand meer zichtbaar.

Kalpana wist van tevoren niet precies wat ze met deze groep wilde en kon bereiken. ‘Ik heb nooit eerder met 20 amateurdansers gewerkt. Veel materiaal is door mij gemaakt, maar ik werk ook in reactie op hen. Het moet hún voorstelling worden. Kijk, een dans leren zijn ze gewend, maar ik wil ze leren zelf na te denken. Soms hebben zij samen iets gemaakt en geef ik feedback. Daardoor zijn ze verbonden met hun materiaal.’

De aanleiding voor het stuk was de uitslag van de laatste gemeenteraadsverkiezingen. ‘Via dit stuk geef ik antwoord op het belang van verschillende soorten mensen voor Den Haag. Deze dansers zijn redelijk onzichtbaar in mainstream danslandschap en door deze voorstelling wil ik hen en hun talenten zichtbaar maken. Deze mensen zijn belangrijk voor Den Haag en zij hebben een hechte band met de stad.’

Geen Bollywood

Ook binnen de Hindoestaanse gemeenschap is er veel te winnen. ‘Mensen denken vaak: oh, Indiase dans ken ik al. Maar dit is niet klassiek, niet Bollywood. Hun geest moet open. Het is belangrijk dat het niet hier ophoudt, dat die ontwikkeling van de Indiase dans doorgaat en dat modernere vormen de mainstream bereiken.’

Het lopende en volgende seizoen werkt Kalpana als artist-in-residence bij Korzo. Behalve met haar eigen danscreaties hoopt ze de komende jaren verder te werken met amateurdansers. ‘Zelf heb ik alles moeten ontdekken. Zij kunnen nu aan het werk in Korzo met al zijn mogelijkheden. Ik wil mijn kansen delen met hen.’

‘Korzo staat voor professionaliteit en artistieke kwaliteit. Ze werken opeens met een echte componist, een kostuumontwerper, een dramaturg, sommigen wisten niet dat dat bestond. En we spelen niet één keer, maar meerdere voorstellingen. Zo leren ze ook hoe een stuk blijft groeien in de voorstellingen. Dat het niet na de première af is.’

Neem in dit filmpje een kijkje backstage bij ‘Door de ogen van mijn stad!’